Arme grootmoeder
Jan 12th
Mijn moeder heeft deze week het wijze besluit genomen de soapserie Thuis niet meer te volgen. Helaas heeft ze die beslissing niet genomen omwille van de reden waarvoor ik het kijken zou laten, namelijk de slechte acteerprestaties en de zwakke verhaallijn, maar om een andere reden. Ze kijkt al tien jaar en er komt maar geen eind aan. Ook is ze het beu om steeds de afleveringen op te nemen wanneer ze niet thuis is om naar Thuis te kijken. Thuis, thuis, oei, nu ben ik zelf in de war. Maar goed, de reden is niet zo belangrijk, als het resultaat er maar is. Kiezen tussen Familie of Thuis ga ik niet doen, ik wil nu eenmaal geen dreigbrieven van doorwinterde soapfans gemaakt van uitgeknipte lettertjes uit de krant ontvangen. Soapseries zijn trouwens te vergelijken met drugs. Enerzijds verslavend, en anderzijds brengen ze ernstige schade toe aan de hersenen. Dus beste ouder, als u nog eens een zakje wit poeder of een plantje met een zestal blaadjes terugvindt in de binnenzak van de jas van uw oogappel, maakt u zich dan vooral niet meteen kwaad, maar wees blij dat uw kind niet alle dagen naar een man van zesendertig die een jongen van vijftien speelt en een godvergeten zanger aan een bureau kijkt in de soapserie Familie. Moet ik me steeds veilig stellen door te zeggen dat ik nu geen drugs promoot maar het gewoon als vergelijking gebruik om mijn standpunt duidelijk te maken? Bekrompen zielen die zelfs de vervaldatum op een pak rijst niet kunnen lezen moeten zich aan deze tekst al zeker niet wagen.
Fun op de redactie
Jan 12th
Volgens mij hebben ze regelmatig heel wat lol op de redacties van de kranten. Al is het jammer dat een ironische boodschap vaak niet bij de lezers aankomt. We zien het helaas niet dat journalisten even bij elkaar gaan zitten aan een bureau en zeggen: “Haha, ja zet die foto daar, en dan die tekst daarbij, ja dat is grappig!”. Ik geef toe dat ik dat wel apprecieer. Als je eens beter gaat kijken in de krant, dan zie je de verborgen grapjes, de ironie en soms het sarcasme.
(Foto: HBvL)
Inderdaad, hier bijvoorbeeld. Gefeliciteerd? Je kan duidelijk zien dat het koppel zeer gelukkig is met hun vijftigste huwelijksverjaardag, of… toch niet? De redactie had ook een foto van een koppel kunnen nemen dat wél blij is met de heuglijke gebeurtenis waar het hier over gaat. Maar neen, dat doen ze niet. En dát maakt het lezen van de krant net leuk!
Meer van dit a.u.b.!
Speelgoedtrompet in de strot
Jan 11th
Het is weer eens tijd om het te hebben over een aantal dingen die ik zie en meemaak dezer dagen. Of beter gezegd, om de maatschappij te verzieken met mijn negativisme, zoals een jongen me ooit mailde. Volgens hem moest ik mij minder ergeren, terwijl hij hetzelfde deed, maar dan aan mij. Weet je wat? Ik doe het toch! Ik zou ook kunnen wachten tot er op zondag iets te beleven valt, en zondag een nuttige dag wordt, maar dan komt het er niet van. Mijn excuses voor het feit dat er weinig beeldmateriaal bij deze tekst staat. Je kan dus niet de luierik uithangen in je veel te comfortabele bureaustoel, en gewoon achterover hangend naar een filmpje kijken. Het is tekst, doe jezelf dus geen pijn, tenzij je het wel wil lezen. Omdat ik niet goed tegen taalfouten kan, haat ik het dus als ik er zelf maak. Omdat ik nu al weet dat je druk zal zoeken naar fouten, maak ik er nu bewust een: ’t is gebeurt! Voilà, het kan dus gebeuren dat ik zelf fouten maak.
